من به دنبال سلسله ی بارانِ پاییز محو می شوم

محو می شوم و پی در پی سراغ نفس های تو را می جویم

از سرما

از تیغ سرد آخرین زجه های آبان

از هر آشنا و نا آشنایی که گذری به این مسیر پر اشتباه بزند

من به گمراهی این رایحه های سرگردان سری میزنم

بالاخره از چیزی ، که نمی دانم چیست حرفی خواهم شنید